donderdag 27 februari 2014

Te mooi om weg te gooien!


1 maart 15:00 uur opening in Gorcums museum!

Terwijl ik al voor volgend jaar bezig ben met een kunstproject in Leiden. (Textielfestival 2015) had  ik niet verwacht dat ik zou worden uitgenodigd om mee te doen met de grote expositie " te mooi om weg te gooien!" dit jaar in het Gorcums museum. Ik was dan ook blij met de uitnodiging van Jack van Mildert die conservator is van deze expositie. Hij is zelf trouwens ook een hele leuke en interessante kunstenaar om te volgen. Hij maakt en organiseert al jaren prachtige sociale/natuur kunstprojecten.

uitnodiging Gorcums museum


Interesse in kunst?

Wist je dat musea afhankelijk zijn van jou? Je kunt bij musea in de buurt vragen of je op de mailinglijst kan komen. Of je voor de nieuwsbrief inschrijven. Hang dan de poster bijvoorbeeld voor je raam.  De opening is vaak heel gezellig en interessant en meestal gratis voor iedereen te bezoeken. Omdat bezoekersaantallen belangrijk zijn en kunstenaars vooral willen dat hun werk gezien wordt is het een goed idee om door middel van je bezoek een museum en kunst te ondersteunen. 

Dus voel je welkom op de opening in Gorinchem zaterdag 1 maart!


bij erg vuile wol kan je eerst  12 uur weken in koud zout water.

wassen met zeep in 85 graden


S.O.S. Save our skills, bewaar ambachtelijke kennis.

Om de wol (en allerlei andere materialen) weer op een goede manier toe te passen heb je ambachtelijke kennis nodig. Het kost je wel een paar jaar om op een redelijk niveau te komen en dat vind ik nu juist een uitdaging. Ik wilde dus leren wol uitzoeken, wassen, spinnen en liefst ook plantaardig verven. Natuurlijk met aandacht voor duurzaamheid. Want ik ben ervan overtuigd dat die kennis de komende jaren noodzakelijk zal zijn. Dus als ik nu de tijd en kans nog heb om daar over te leren geeft me dat een goede basis of er nu crisis of geen crisis zal blijven. 

(Sociale) kunstprojecten

Ik heb in de kunst projecten gedaan in de natuur maar ook bijvoorbeeld in de Judith Leisterhof. Waarbij ik een verhaal vertelde van een van de bewoners. Daarbij vroeg ik me regelmatig af of mijn kunst nog wel zinvol is. Trouwens al mijn kunst is eigenlijk een onderzoek naar zingeving. Het is een beeld van de verwerking van een onderzoek. Op de een of andere manier helpen de handelingen en materialen me om een probleem te hanteren. Mijn hoofd is van jongst af aan een vat vol vragen. De vraag of kunst zin heeft kan ik dan ook niet even snel beantwoorden. Maar ik heb nu bedacht dat ik misschien de vragen zichtbaar maak die nodig gesteld moeten worden.
1 of meerdere malen door de kaardemolen

community art

Zo'n expositie waarbij je samenwerkt met de mensen uit de omgeving wordt ook wel community art genoemd. Het valt niet altijd mee om de tijd te vinden om gesprekken aan te gaan, afspraken te maken en verhalen te verwerken. Toen ik een aantal zomers geleden op mijn stoepje zat te spinnen, midden in de vakantietijd waarbij de meeste gezinnen op vakantie zijn, kwamen de verhalen en herinneringen over vroeger van mensen heel eenvoudig naar me toe. Alleen de oudere mensen kwamen in de winkelstraat en doordat we op een dammetje wonen hadden mensen best behoefte aan een rust momentje. Ik ging op mijn stoepje naast mijn eigen stoel ook een parasol, tafeltje en extra stoel neerzetten, met een kan water en wat glazen. Pff had ik daar nu altijd zo ingewikkeld voor gedaan? Dit werkte veel beter.

eerste keer spinnen is twisten

Open studio

Er verdwijnen veel winkels, een logisch gevolg van een veranderende tijd. Maar het dorp wordt er niet gezelliger op. Als ik midden in de winkelstraat  woon moest ik daar misschien ook zelf wat aan doen. En zo groeide mijn studio uit met een "open studio" op vrijdag en zaterdag.

combineren met andere materialen die te mooi zijn om weg te gooien

Kunstenaar of ondernemer?

Vooraf wist ik goed dat het geen super winstgevend bedrijf kon gaan worden. De kosten zijn omhoog gegaan en er zijn veel regels en verplichtingen die het een bewerkelijke onderneming maken. Ik zie wekelijks winkels om me heen verdwijnen  en ken de gezinnen en weet hoe hard er vaak gewerkt word. Maar er zouden ook een aantal voordelen aanzitten. Ik zou zelf veel kunnen leren, en echt iets bijdragen aan mijn "omgeving/community" Ik zou nog veel meer met textiel bezig kunnen zijn. Mijn werk zou meer thuis zijn wat handig is in ons gezin. En ik zou idealistisch in kunnen kopen en daarmee nieuwe initiatieven kunnen steunen. Omdat we er zelf wonen en mijn echtgenoot gelukkig nog steeds werk heeft kan ik het langzaam opbouwen zonder schulden te maken. En zo werd mijn open studio ook een kunstproject. 

kleine sculptuur haken


Materialen

Het is nu makkelijker binnenlopen dan in een gewoon atelier. Ik heb daar de vrijdag en zaterdag speciaal voor en op de andere dagen werk ik nog steeds aan allerlei projecten en kan ik lekker doorwerken. Het grappige is dat ik ook steeds meer materialen krijg aangeboden die "te mooi zijn om weg te gooien"  Zo hebben we prachtige wol gekregen van een paar schattige Hampshire Down schaapjes die lang de Giessen staan te grazen. De verwerking ervan is een bewerkelijk maar interessant proces. Ook krijgen we Lama vachten van Lama's die letterlijk om de hoek staan. Doordat deze lama's  niet speciaal voor de vacht gehouden worden is er extra veel werk om ze schoon te krijgen. Dat maakt het voor de meeste spinners niet aantrekkelijk om er iets mee te doen.  Maar ja, wij kunnen niets weggooien.. en inmiddels heb ik gemerkt dat samen met mijn dochter uren met wol en vezels bezig zijn beter werkt als ontspanning dan welke therapie of yoga dan ook. En nu het soms toch te veel spullen en werk wordt kan ik  de spullen doorgeven aan anderen die er weer graag mee werken. Of schoongemaakt verkopen, lokaal en met de hand, met zorg voor milieu en een leuk verhaal.

om repen gescheurde stof heen geeft een effect van mandvlechten zoals met wilgen



Cocons worden zaden

In het werk dat te zien is in het museum heb ik ook mijn eigen thema's opnieuw gebruikt. Wilgen, wortels, wol, oude ambachten en verhalen van vroeger. In hoeverre houd ik vast aan mijn wortels, zie ik mijn opvoeding als een cocon of is het inmiddels meer een zaadvorm wat weer naar een nieuwe vorm kan groeien.  Ik zal zaterdag proberen nog wat foto's te maken. Maar als je mijn werk, naast dat van grote kunstenaars zoals een voorbeeld voor me Sjoerd Buisman, in het echt wil zien dan ontmoet ik je graag om 15:00 uur in Gorichem. http://www.gorcumsmuseum.nl/

cocon gaat over tot de vorm van zaad, kunst wordt vormgeving, in het zaadje zit een oud glazen flesje en kan als nu als vaas dienen. Om bijvoorbeeld een jonge wilg te wortelen

Meer over onderzoek en kunstprojecten op de andere pagina van dit blog:






3 opmerkingen:

mariet zei

Wat een mooi en voorlal goed verhaal.Zo herkenbaar.
Groetjes
Mariƫt

saskia zei

hoi Marijke, ik kom morgen zeker kijken, leuk dat je meedoet en ik hoop je ook in het echt te ontmoeten! groet Saskia

marijke Bongers zei

Dank je Mariet! fijn dat je een reactie achterlaat!

En ook Saskia bedankt! leuk om je te zien vanmiddag!